میر ءُ وتن دوست وار باں مُلا اگاں سردار باں اِے جَنت ءِ دُمباں تَچاں چہ گُلزمین بیزار باں شیدائے ھور ءُ لِزت ءَ اِشک ءَ بِھشت ءِ بے وتاں بیگواہ چہ جِندءَ وتی اِے گوں کیاں گموار باں دوزَک کُتگ دُنیاں مئے گوں جَنت ءِ کُولءَ کرار یل داتگیں ماتیں وتن گوں آزمان ءَ یار باں مُلا ءُ مَلوک ءَ بَچار, مُلا چوں شاہ مَلوک گَداں مَلوک ءِ باگ ویران بیت مُلا پہ وت سَربار باں روباہی مَکراں بَل وتی مَردم نیاں میش ءُ پَس ءِ اچ گوں وتی مَکر ءُ پَریپ پہ ھاکمی دِلوار باں نَسیَت مَکاں مُلا من ءَ ماتیں وتن مئے جَنت ئے اِے گُلزمین مئے مَزھب ءِ پہ سرڈگارءَ شار باں درداں گوں درمان سازگ ءِ رند ءَ بچار دِلمانگ ءِ پہ دِلبرے دیداری ءَ مَدھوش باں من گار باں رند بلوچ

نباشد سوز عشق اندر جگر گر ندارد لذتی هیچ اشک ریختن رند بلوچ

نہ لوٹاں کِسر ءُ ماڈی ءَ بھشت ءِ من ءَ اِے گُلزمین ھاک بَس اِنت وتن ماتیں من ءَ اَمباز بہ کنت ءِ وتن ماتیں من ءَ اِے ڈاک بَس اِنت زَری پہ جَنت ءِ ساھِگ ءَ مُلا من ءَ ڈیھہ ئے گُلانی تاک بَس اِنت کجاں ھور ءُ کجاں گلمان مُلا وتی اِے گُلزمین ءِ واک بَس اِنت منی پَجّار منی ماتیں زُبان اِنت کہ ما را وانَگی ماھتاک بَس اِنت زران پہ گُلزمین ءَ رند کُربان من ءَ اِے گُلزمین ھاک بَس اِنت رند بلوچ